Ο Δράκος

Ένας δράκος μια φορά
Μέσα σε βαθιά νερά
Είχε μια μεγάλη ουρά,

Χασμουριέται, χασμουριέται,
Τη ζωή του τη βαριέται

Και λιγάκι παρά κει
Κάθονται τρεις αστακοί

Σημαδεύει, τους αρπάζει
Και στην τσέπη του τους βάζει.

«Δράκε, δράκε που μας πας;
Μήπως θέλεις να μας φας;

Μήπως να μας αλατίσεις
Και στο φούρνο να μας ψήσεις;»

«Mη μιλάτε για φαί
Μη φωνάζετε πολύ

Ανεβείτε στο κρεβάτι
Να μου ξύσετε την πλάτη...»