Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα κτυπώ, Χαρωπά τα δυο μου χέρια τα κτυπώ
Μια και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ
Χαρωπά τα δυο μου Χέρια τα κτυπώ
Χαρωπά τα δυο μου δάκτυλα κτυπώ, Χαρωπά τα δυο μου δάκτυλα κτυπώ
Μια και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ
Χαρωπά τα δυο μου δάκτυλα κτυπώ
Χαρωπά τα δυο μου γόνατα χτυπώ, Χαρωπά τα δυο μου γόνατα χτυπώ
Μια και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ
Χαρωπά τα δυο μου γόνατα χτυπώ
Χαρωπά τα δυο μου πόδια τα κτυπώ, Χαρωπά τα δυο μου πόδια τα κτυπώ
Μια και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώ
Χαρωπά τα δυο μου πόδια τα κτυπώ
Χαρωπά θε να γελάσω δυνατά χα χα – Χαρωπά θε να γελάσω δυνατά χα χα
μια και είμαι εγώ παιδί ξέρω πάντα να γελώκι άμα θες απ΄ την αρχή ξαναρχινώ.
Συντάκτης: admin
Το κοκοράκι
Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
Θα σ’ αγοράσω ένα κοκοράκι.
Το κοκοράκι κι-κι-ρι-κι-κι
Να σε ξυπνάει κάθε πρωί.
Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
Θα σ’ αγοράσω μία κοτούλα
Η κοτούλα κοκοκο
το κοκοράκι Κι-κι-ρι-κι-κι-κι
θα σε ξυπνάει κάθε πρωί.
Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
Θα σ’αγοράσω μια γατούλα
Η γατούλα νιάου-νιάου,
η κοτούλα κοκοκό
Το κοκοράκι κι-κι-ρι-κι-κι
Θα σε ξυπνάει κάθε πρωί
Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
Θα σ’αγοράσω ένα σκυλάκι.
Το σκυλάκι γάου-γάου,
η γατούλα νιάου – νιάου
η κοτούλα κοκοκό
Το κοκοράκι κι-κι-ρι-κι-κι
Θα σε ξυπνάει κάθε πρωί
Όταν θα πάω κυρά μου στο παζάρι
Θα σ’αγοράσω ένα προβατάκι
Το προβατάκι μπε μπε μπε,
το σκυλάκι γάου-γάου,
η γατούλα νιάου – νιάου,
η κοτούλα κοκοκό,
το κοκοράκι κι-κι-ρι-κι-κι
θα σε ξυπνάει κάθε πρωί.
Παντρεύουνε τον Κάβουρα
Παντρεύουνε τον κάβουρα,
ώώώώώ και του δίνουν τη χελώνα
Ντράγκα ντρούγκα τά όργανα,
Ώρε τα όργανα
Καλέσαν και τον ποντικό,
ώώώώώ τα συμβόλαια να γράψει
Ντράγκα ντρούγκα τά όργανα,
Ώρε τα όργανα
Καλέσαν τον σκαντζόχοιρο,
ώώώώώ και τα στέφανα ν’ αλλάξει
Ντράγκα ντρούγκα τά όργανα,
Ώρε τα όργανα
Καλέσαν και τον τζίτζικα
ώώώώώ για να παίξει το βιολί του
Ντράγκα ντρούγκα τά όργανα,
Ώρε τα όργανα
Καλέσαν και το μέρμυγκα
ώώώώώ τα προικιά να κουβαλήσει
Ντράγκα ντρούγκα τά όργανα,
Ώρε τα όργανα
Καλέσαν και την αλεπού
ώώώώώ και τις κότες να μαδήσει
Ντράγκα ντρούγκα τά όργανα,
Ώρε τα όργανα
Καλέσαν και το βάτραχο
ώώώώώ το νερό να κουβαλήσει.
Ντράγκα ντρούγκα τά όργανα,
Ώρε τα όργανα
Τι χαρά τι χαρά
σκίζει η βάρκα τα νερά
κι απαλή κι απαλή
τρέχει σαν πουλί.
Το τραγούδι μας παιδιά
αντηχεί στη σιγαλιά
χαρωπό, χαρωπό
ζωηρό τρελό.
Ήτανε μια φρεγάτα παιδιά
ήτανε μια φρεγάτα.
Γλάρο τη λέγανε, κάνε μια ψαλιδίτσα.
Γλάρο τη λέγανε, κάνε μια ψαλιδιά.
Στο πρώτο της ταξίδι, παιδιά,
στο πρώτο της ταξίδι,
όλα πάνε καλά, κάνε μια ψαλιδίτσα
όλα πάνε καλά, κάνε μια ψαλιδιά.
Στο δεύτερο ταξίδι, παιδιά,
στο δεύτερο ταξίδι,
σκίστηκαν τα πανιά, κάνε μια ψαλιδίτσα
σκίστηκαν τα πανιά, κάνε μια ψαλιδιά.
Στο τρίτο της ταξίδι, παιδιά,
στο τρίτο της ταξίδι,
σπάσανε τα κουπιά, κάνε μια ψαλιδίτσα
σπάσανε τα κουπιά, κάνε μια ψαλιδιά.
Στο τέταρτο ταξίδι, παιδιά,
στο τέταρτο ταξίδι,
βούλιαξε στα ρηχά, κάνε μια ψαλιδίτσα
βούλιαξε στα ρηχά, κάνε μια ψαλιδιά.
Πηδώντας βράχο βράχο, παιδιά,
πηδώντας βράχο βράχο,
βγήκαμε στη στεριά, κάνε μια ψαλιδίτσα
βγήκαμε στη στεριά, κάνε μια ψαλιδιά.
Μπάρμπα Γιάννη
Μπάρμπα Γιάννη με τις στάμνες (τρις)
και με τα σταμνάκια σου (δις)
να χαρείς τα μάτια σου
Σαν φορείς ψηλό καπέλο (τρις)
και παπούτσια ελαστικά (δις)
μπάρμπα Γιάννη κανατά
Πρόσεξε μη σε γελάσει (τρις)
κάποια έμορφη κυρά (δις)
μπάρμπα Γιάννη κανατά
Και σου πάρει το γαϊδούρι (τρις)
και σ’ αφήσει την ουρά (δις)
μπάρμπα Γιάννη κανατά
Νάνι Του Ρήγα Το Παιδί
Νάνι του Ρήγα το παιδί,
Του βασιλιά τ’αγγόνι
Να μου το νανουρίζουσι,
Οι δώδεκα αποστόλοι.
Νάνι, νάνι, νάνι, νάνι
Βλέπε μου το Αϊ-Γιάννη
Νάνι απού του κάμνουσι
Στην πόλη τα καλά του
Στη Βενετιά τα ρούχα του
Και τα μεταξωτά του.
Νάνι, νάνι, νάνι, νάνι
Βλέπε μου το Αϊ-Γιάννη
Μικρό παιδί σαν ήμουνα
Μικρό παιδί σαν ήμουνα
και πήγαινα σχολείο, μικρό παιδί
στα μάτια είχα τη χαρά
στα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί
Κι όταν η βαρυχειμωνιά
μου πάγωνε τα χέρια
στον ουρανό τα σήκωνα
να ζεσταθούν στ’ αστέρια
Παιδί στα δεκατέσσερα
κλέψανε τη χαρά μου, μικρό παιδί
στα μάτια είχα τη φωτιά
τον ήλιο στη καρδιά μου μικρό παιδί
Μικρό παιδί σαν ήμουνα
και πήγαινα σχολείο μικρό παιδί
το γέλιο είχα συντροφιά
στα χέρια το βιβλίο, μικρό παιδί
Το κορίτσι του Μάη
Στην πλάτη ρίχνεις τα μαλλιά
φοράς κορδέλα βυσσινιά
τα βλέφαρα ζωγραφιστά
στο στήθος φυλαχτά.
Σε λένε το κορίτσι του Μάη
μα στην καρδιά σου η αγάπη δε χωράει,
μα στην καρδιά σου η αγάπη δε χωράει.
Στο χρυσαφί σου μενταγιόν
έχεις γράψει σ’ αγαπώ
μα δε μιλάς ποτέ γι’ αγάπη
και λες πως είναι κουτό.
Σε λένε το κορίτσι του Μάη
μα στην καρδιά σου η αγάπη δε χωράει,
μα στην καρδιά σου η αγάπη δε χωράει. x2
Δώδεκα μαντολίνα
Θα πάρω δώδεκα παιδιά
δώδεκα παιδιάδώ
δεκα μαντολίνα.
Να τα πληρώνω μάτια μου
μάτια μου,
για σένα με το μήνα.
Τα έξι κάθε πρωινό
να σε γλυκοξυπνάνε
και τ’ άλλα κάθε δειλινό
από τη γη ως τον ουρανό
σεργιάνι να σε πάνε,
και τ’ άλλα κάθε δειλινό
από τη γη ως τον ουρανό
σεργιάνι να σε πάνε.
Θα σπάσω τους καθρέφτες σου
καθρέφτες σου
σαρανταδυό κομμάτια.
Να βλέπεις να χτενίζεσαι
χτενίζεσαι
μες στα δικά μου μάτια.
Τ’ αποχτενίδια θα κρατώ
που πέφτουν στην ποδιά σου
και θα τα κάνω αγάπη μου
μαλαματένιο φυλαχτό
να δέσω την καρδιά σου,
και θα τα κάνω αγάπη μου
μαλαματένιο φυλαχτό
να δέσω την καρδιά σου.